KADERWEEKEND - 4 oktober 1996

Door: Bram + Henkie

Wij kwamen in het clubhuis aan en het was één grote zooi die wij moesten opruimen. De leidingdeed als gewoonlijk geen ene REED.

Daarna moesten we aan de tafel met de leiding komen zitten. Toen gingen we pepernoten eten, nou eten....? De leiding raakte hevig betrokken bij het pepernoten 'eten'. De leiding had een leuke avond bedacht vol met discussie over bijvoorbeeld het UNIFORM.

De leiding zei tegen ons dat we onze eigen mening mochten vertellen, maar daar kwam niet zoveel van. Omdat de leiding hun 'principes' niet wilden veranderen. Zo kwam het dat wij (HET KADER) een beetje pissig werden op de leiding. Daarom werden er zoveel pepernoten naar de leiding gegooid.

Toen gingen we in Wouters 'jeep'? die nodig zijn zijkanten er in moet zetten, want toen we op de plek van bestemming aankwamen waren wij zeiker de zeik droog (Oh foutje: NAT).

Wij waren aangekomen op de begraafplaats op de Grebbeberg . Marijn ging zijn hobby uitoefenen. Namelijk: Potloodventertje spelen voor de voorbijkomende auto's. Sommige moesten even hun pieterman even uitlaten, daarom was het hekje van de begraafplaats een mooi doelwit.

Toen kregen we een kaart van Wouter met een grote paarse rand waar we niet buiten mochten komen + een punt waar we moesten aankomen voor 12 uur. Het was toen al bijna 12 uur, omdat de pepernorten nog niet op waren en de discussie met de leiding over het uniform was uitgelopen. Toen kwamen we op een gegeven moment op een bruggetje over de Grift waar Wouters 'jeep'? vast stond met een touwtje.

We moesten onder de brug door over een touwtje, waar maar een meter ruimte voor was. Dus u begrijpt dat we zeiker de zeik nat werden, omdat het touwtje over het water niet strak gespannen was. Daarna mochten we ons omkle den (gelukkig had Hopje onze droge spullen meegenomen in zijn 'nieuwe' Alfa. We moch ten/moesten verder lopen naar dat punt dat aangegeven stond op de kaart. Dat was in een bocht vlak naast een boederij en bunker. De tomaten soep was nog niet warm genoeg volgens Wouter: het moest namelijk eerst gloeiend heet zijn zodat je een uur moest wachten totdat het warm was en daarna een halfuur moest wachten tot het drinkbaar was.

We moesten verder lopen over een maisveld waar volgens Marijn voor het maaien een paadje was nu niet meer. Daarom moesten we in de bunker slapen van 3 bij 3 meter, waar wij met 8 kaderleden en 2 leiding + Wouter en Hopje. Wij wilden niet slapen, omdat het nog/al 'vroeg'??? was. Wouter zouden wij wel even in slaap helpen, want er hing een gaslamp boven zijn hoofd met een gammel touwtje. Dat jammer genoeg niet naar beneden kwam, dus moest Wouter uit zich zelf slapen dat door ons wat later lukte dan gepland. Na een perfecte comfortable overnachting gewekt werden door hopjes wekker die hij zelf niet hoorde.

Toen ging Wouter 'havermout' (beton) klaarmaken wat ik bram wel lekker vond, maar de rest smeerde er de gaten van de bunker mee dicht.

Dus was de havermout nog ergens goed voor. Daarna moesten we verder lopen naar de Stadspoort, waar we met de 'auto' weer terug werden vervoerd naar het clubhuis. We moes ten na de instalatie die zoals gewoonlijk heel saai en veel te lang was een plek bedenken voor de foto voor de kerstkaart. De plek bedenken en uitvoeren is gelukt, maar Walter, Bart en Jos konden de groep niet in bedwang houden dus kwamen alle ettertjes onze indianenbrug die voor de foto bestemd was half slopen. Dus we maakte snel de foto voordat de touwen los schoten, want Paul moest het touw vasthouden anders gleed het weg. Na de opkomst werd het kader bij één geroepen voor een laatste gesprek met de leiding. Dat gesprek duurde kort, doordat de hamer boven onze hoofden te veel herrie maakten om het gesprek door te laten gaan. Toen mochten wij naar huis van een leuk kaderkamp.