E.H.B.O. - 7 maart 1996

Door: Maikel Kieft.

Voordat we gingen openen, hoorde je al kinderen zeggen:"Was ik nou maar tòch thuis gebleven." Dat zeiden ze toen ze hoorde dat we met E.H.B.O. bezig gingen. Na het openen had de leiding nog wat vragen gesteld en een paar dingen veteld (over E.H.B.O.) en snel daarna moesten we aan het werk.

Op een klein tereintje waren vier mannen bezig geweest waar iets bij mis was gegaan. Er waren zware en scherpe buizen rollen en balken in beweging gekomen, waarbij ze gebroken arme en benen en zeer zware verwondingen mee hadden opgelopen. (Voordat je erge nachtmerie's krijgt, het was maar gespeeld.)

De opdracht voor elke patrouile was:om 1 van de mannen levend naar het troephuis te brengen, tussen twee fietsen op een brancard. Toen ze alle vier in troephuis waren hebben we nog wat gekletst en gingen we sluiten.