KADERKAMP 4 en 5 november 2005

Door: Tom van de Ham

4 november 1943,
we verzamelen ons bij het huis van de oom van Frank. nadat we onze slaapspullen in de kar hadden gelecht gingen we koffie drinken en lazen we in de krant om te kijken of de moffen de piloot al hadden gevonden, maar gelukkig er stond niets in. nu we weten dat hij nog ergens zou moeten zitten besluiten we om op de kaart te kijken, we denken dat hij richting het westen zou lopen omdat engeland in het westen licht en we denken dat hij langs de rijn loopt rigting engeland.

we besluiten als het donker genoeg is, op zoek te gaan. we splitsen ons in twee groepjes en we kijken nog even hoe we presies gaan lopen en dan gaan we op pat we lopen een stuk door het bos daarna een groot stuk door een wieland we lopen een stukje over een landweggetje, wat komt daar aan rijden zeggen we tegen elkaar volgens de ene is het een moffenwagen of is het iemand die niet optijd binnen kon zijn vanwegen de sperttijd. we besluiten om toch de sloot in te springen we hebben geluk het is een gewone auto.

daarna komen we aan in een dorpje genaamd achterberg we kijken goed in de omgeving en in elke boederij of hij niet in een hooiberg verstopt zit. omdat het ons niet verstandig lijkt om nog langer in het dorpje te blijven lopen we vedder we lopen de Friesesteeg in die lopen we uit tot de Tsplitsing we moeten wel door het weiland wand als we op de eg naar lings gaan komen we bij een duitse wacht post dus lopen we het weiland in tussen koeien en stieren door over een heel veel sloten tot we bij een klein rieviertje zijn en die volgen we, tot aan de brug daat wachten een aantal leden van de KP (Knok Ploeg). we wachten tot we er allenmaal zijn maar niemand heeft tot nu toe de piloot gevonden helaas.

we moeten onder de brug door want boveboven de brug staat een duitse wacht post. we buikschuiven over een touw door het koude water onder een brug door als we allen aan de overkant zijn, zetten we onze zoektocht door. weer doer boerenlandwegentjes. die lopen we door tot we bij de tweede zandweg uit komen en die moeten we in tot aan de duitsebunker. daar lopen een paar duise soldaaten we rennen de berm in tot onze verbazing gaan die na een poosje weg. en is de bunker leeg.

we wachten tot de rest van de K.P. er is en besluiten we in de bunker te overnachten. we vallen allemaal snel in slaap want we zijn moe door de lange en zware tocht en het is al heel erg laat.

5 november 1943,
we staan vroeg op en we zien nu pas hoe mooi uitzicht we daar hebben op dat platte land we gaan eerst wat eten havermout!! het was echt heerlijk ik heb nog nooit zulke lekkere havermout op en dat zonder suiker als we alles opgeruimt hebben en wat water bij onze buurmanboer gehaald heben gaan we weer terug naar onze suilplaats (een troephuis van de padvinders) daar maken we een lekker warm vuur en babbelen nog wat dan gaan we eten we besluiten ons te gaan spliten ieder voorzich op zoek naar de piloot want we hebben hem nog steets niet gevonden.

ik loop smiddag's door het bos op zoek naar de piloot, en ik zie daar een aantal patvinders een iligale middag aan het houden ik denk die zijn vast wel te vertrouwen dus ik ga er heen en vraag of ze mij willen helpen. ik bof ze willen mij helpen ik vertel ze van de afgelopen paar dagen wat er allemaal gebeurt is. ik heb het geluk dat ik boer harms die middag tegen kwam en die vertelde dat het vliegtuig vlak bij het eilandje was neergestort dus daar gingen we dan heen met zijn allen we zitten een eindje vedderop in de bosjes en sturen een groepje jongens naar het eilandje en die vinden daar een briefje in geheimcode dit is een code waar allen de engelsen het het verzet van weten hoe het werkt dus met zijn allen ondcijferen we het briefje en daaruit blijkt dat hij richting de heufeltjus is gegaan. om minder op te vallen splitsen we ons in 4 groepjes die gaan 1 voor 1 richting de heuveltjus. ik loop vooruit om te kijken of ze niet te veel herrie maken na ze een betje geholpen te hebben gaan die weer vedder, maar wat blijkkt nou helaas in de heufeltjes blijkt een duitse wacht post te zitten en worden alle groepje op gepakt,en ik zelf ook en nu zit ik hier alleen in me cel. dit zal wel de laatste keer zijn dat ik in deze dagboekje zou kunnen schrijven want ik zal wel de doodstraf krijgen want ik heb aan zo veel verzetwerk meegedaan maar ik heb er geen spijd van en daarom zing ik dit liedje uit volle borst:

Holland vrij Holland vrij het heeft gestreden in het verleden en gebeden
Holland vrij Holland vrij!!

dit waren een paar bladzijden uit het dagboek van Tom van den Ham